صدتا ناگفته
اخیراًکتابی را خواندم به نام "صد داستان کوتاه "از آثار منتخب بزرگترین نویسندگان دنیا ، به همراه جملاتی از مشاهیر ، روی جلد کتاب نوشته شده است:
برخی کتب را باید چشید،
بعضی را باید بلعید و
قلیلی را باید جوید و هضم کرد.
فرانسس بیکن
داستانهای این کتاب بسیار زیباست و خواندنی، چندتا از این داستانها را تو وبم گذاشتم اما شاید زیباتر از داستانها جملات پرمفهوم پایان هرداستان هست، که این جملات به نظر من ارزش یکبارخواندن را حتماً دارد.
اگر می توانستید به اندازه کافی دوست بدارید مقتدرترین مرد جهان می شدید.
امت فاکس
بالاترین شادی ها ، لذت حاصل از خدمت به دیگران است.
جان وسلی
تلخ ترین و غم انگیزترین اشک ها یی که بر سر مزارها ریخته می شود، به خاطر حرف های نگفته و کارهای انجام نشده است.(وگاهی برای اینست که می گویی ای کاش تو که به این زودی داشتی می رفتی اینو نمی دونستی وبا داشتن این غم نمی رفتی ) هرییت بیچر استوو
گرفتاری این دنیا در این است که نادان از کار خود اطمینان دارد و دانا از کارخود مطمئن نیست.(اگر نادان می دانست که نادانی می کند که اینکار را نمی کرد.)
عشق مسیر زندگی است، گشاده نظری است، حساسیت پذیری است ، شهامت عمل کردن بدون نتیجه گیریست. (آنهایی که عشق نصیبشان نمی شود،واقعاً به این دلیل است که شهامت عمل کردن را ندارند.) اشو
صداقت تنها امتحانی است که نمی توان درآن تقلب کرد.(چیزی که اینروزها نایاب است.)
انسان خوشبخت آن کسی است که حوادث را با تبسم و اندکی دقت بعلت وقوع آن تلقی و قبول نماید. ( وچقدر سخت است این تبسم تصنعی ) مترلینگ
زمانی که نفرت در قلب شما ساکن است هیچ فضای خالی برای عشق وجود ندارد.(چطور می شود که گاهی سخت است بیرون کردن این نفرت واین تقلا فقط باعث خستگی است وبس )
خواندن این جملات بسیار زیباست اما بعضی از جملات رو وقتی میخونیم احساس می کنیم بهیچ وجه نمی تونیم راهی برای ورود درذهنمان برایشان ایجاد کنیم،آنجاست که به این می رسیم که بعضی از جملات فقط برای افرادی خاص و در زمانی خواست اثر گذارنده است و تازه می بینیم که متهم به شعاردادن هم شده ایم.
